Home >> Artikelen >> Bescheidenheid siert de mens

Artikelen

Column uitgesproken op de 167ste Algemene Ledenvergadering

Bescheidenheid siert de mens

Een Column van Wouter Delforterie
Gepubliceerd op . Er zijn geen reacties.

Bescheidenheid siert de mens. Deze spreuk is er door mijn moeder bij mij en mijn broertje met de paplepel ingegoten. Geen gelegenheid werd onbenut gelaten om deze, wellicht toch wat stoffige wijsheid, van de plank te halen. Uiteraard vond ik dit met name in mijn tienerjaren volledige onzin, zoals ik vele dingen die mijn ouders in die tijd vonden en zeiden onzin vond. Over de meeste van deze zaken denk ik inmiddels weer wat genuanceerder. Let wel, de meeste. Wel over bescheidenheid in ieder geval.
Vorig jaar kreeg ik tijdens mijn colloquium te horen dat de conclusies van mijn afstudeeronderzoek hier en daar wat te bescheiden waren. Ik zag mijn moeder groeien, mijn eindcijfer niet. Ondanks dat ik mij absoluut kan vinden in de aanmerkingen die ik kreeg op de conclusies van mijn rapport denk ik toch dat bosbouwers best eens stil zouden mogen staan bij de woorden van mijn moeder.

“Met Galileo in het achterhoofd mag het toch op zijn minst opmerkelijk genoemd worden dat wij na 300 jaar steeds weer denken alle feiten op tafel te hebben liggen.”

In de jaren '€˜20 wisten wij immers dat de Amerikaanse vogelkers met zijn snelverterende blad een uitstekende bodemverbeteraar zou zijn die onze zandgronden spectaculair zou gaan verrijken. In de jaren "€™50 was vooral duidelijk dat de soort de bosontwikkeling dusdanig verstoorde dat verjonging van andere soorten niet meer van de grond kwam. De oplossing was gesubsidieerd bestrijden van de vogelkers met zoutzuur of ammoniumsulfaat. Ook hier zijn we inmiddels weer van afgestapt. Zo zijn er vele voorbeelden te noemen: Niets-doen-beheer wordt actief ingrijpen, populatiebeheer wordt zelfregulering, kaalkap wordt uitkap, multifunctioneel bos wordt weer productiebos of natuurbos en soortenbenadering is vervangen door leefgebiedenbenadering. En over 20 jaar doen we het weer anders of weer hetzelfde, maar we weten meer. We hebben geleerd.

De oude Grieken viel het 300 jaar voor Christus op dat de sterrenhemel er in de zomer anders uit zag dan in de winter. Het heeft toen nog bijna 2000 jaar geduurd voordat Galileo Galilei voor de kerk moest verdedigen dat de aarde rond is, om haar as draait en in een jaar een baan om de zon maakt. Wij werden in de 17de eeuw, door een tekort aan oogstbaar hout, gedwongen na te denken over hoe er op een verstandige wijze met ons bos omgegaan zou moeten worden. Met Galileo in het achterhoofd mag het toch op zijn minst opmerkelijk genoemd worden dat wij na 300 jaar steeds weer denken alle feiten op tafel te hebben liggen.

De Engelse dichter William Cowper zei: "€œKennis is trots dat zij zoveel heeft geleerd, wijsheid is bescheiden dat zij zo weinig weet."€

De waarheid ligt in het bos, en blijft daar nog wel even.

17 april 2009, Wouter Delforterie

Reacties

Er zijn nog geen reacties.