Home >> Artikelen >> Oud en nieuw

Artikelen

Oud en nieuw

Een Column van Erik van der Staak
Gepubliceerd op . Er zijn geen reacties.

Ik heb het geluk dat ik regelmatig met collega-bosbouwers het veld in mag om na te denken over bosbeheer. Vaak zijn het ervaren bosvrienden en soms bevlogen nieuwe bosvrienden. Binnen willekeurig bos kan urenlang worden gediscussieerd en kunnen talloze ervaringen worden uitgewisseld. Iedere keer leer ik weer wat bij of kom ik tot nieuwe inzichten. Als bosbouwer ben je nooit uitgeleerd.

De laatste jaren gaat het regelmatig over veranderingen in de boomsoortensamenstelling. De een houdt vast aan natuurlijke verjonging van grove den in menging met berk en eik, de ander kiest voor het inbrengen van bijvoorbeeld douglas als broodboom. Steeds vaker kiezen beheerders voor (althans praten over) bodemverbeterende soorten zoals linde en esdoorn. Gelet op de vaak arme gronden die ik beheer herken ik me het meest in de eerste twee. Langzaamaan begin ik echter te wennen aan het idee dat er in het belang van de bodem- en dus bosontwikkeling onorthodoxe keuzes gemaakt moeten worden. Wellicht moet ook ik soorten van rijke bodems gaan inbrengen op ogenschijnlijk arme grond. Mijn PNV-denken moet overboord teneinde deze soorten als nieuwe vrienden te kunnen omarmen.

Ondertussen probeer ik tijdens discussies aandacht te vragen voor een oude vriend van me. Het is een succesvolle soort die volledig in de vergetelheid dreigt te raken: de Corsicaanse den. Wie plant die nog tegenwoordig? Ik zo af en toe, maar (goed) plantsoen van deze soort vinden, is een hele opgave. Raar eigenlijk, de rechte stam, fijne betakking, goede prijs en de bijgroei die ruim anderhalf keer hoger is dan die van grove den zijn goede argumenten om de soort een serieuze rol te laten spelen binnen verjonging. Plant ook weer eens wat Cors zou ik zeggen!

Reacties

Er zijn nog geen reacties.